ฟลอริด้า '07: หนุกหนานบ้านพ่อทอม
10-11 สิงหาคม
ฟลอริด้า... เหมือนเพิ่งจะไปมาแหม็บๆ แต่พอนับไล่ย้อนดูแล้วก็เอ๊อ ไม่ได้ไปมาปีกว่าแล้วนี่นะ พอดีเจนน่าจะพาเจ้าสองหน่อไปเยี่ยมคุณตาคุณยาย เลยได้โอกาสเก็บข้าวเก็บของ หนีงานหนีร้อน ไปทะเล... กันดีกว๋าาา...

แต่ก่อนจะออกเดินทาง มันต้องมีช้อปปิ้งกันโหน่ยค่ะ นอกจากขนมนมเนยฝากทุกๆคนแล้วก็ต้องมีของตัวเองล่วย (ชวนเดฟไปช้อปอยากลีลามาก อดเลย สม...) ตอนแรกไปเจอกระเป๋าโค้ชหนังนุ่มสีฟ้าเหลือใบละ $199 ที่ TJ Maxx จากราคาเต็มสามร้อยกว่า ดีที่กลั้นใจไม่ซื้อ เพราะไปเจออย่างอื่นที่ Stein Mart กับ Old Navy ไม่ถึงร้อยเหรียญได้ครบทุกอย่าง (แต่ยังแอบไม่ลืมน้องโค้ชนะ เอิ๊กๆๆ)
พอไปถึงสนามบิน PBI สังเกตุเห็นสาวสวยผมบลอนด์สุดเซะซี่นางหนึ่ง ยิ้มหว๊านนนหวานให้เราแถมโบกมือให้ด้้วย เอ๊ะ ยังไง... หันไปหันมา เฮ้ย เดฟมียิ้มแล้วโบกมือกลับด้วย อะไรเนี๊ยะ หนอยๆๆๆ

ดูอีกที อ่าว... แม่บอนนี่ นี่หว่า... ฮ่าๆๆๆ

ออกจากสนามบินก็ไปนั่งชิลๆที่บ้านแม่บอนนี่ (ขอขอบคุณคนประดิษฐ์แอร์ร้อยรอบ ฮู้ย มันฮ้อนจริ๊ง) กินหนม จิบไวน์ เล่นกับแมว ซาบรีน่าดีขึ้นนะคะ ไม่ผวากระจายแบบเมื่อก่อนแต่ก็ยังมีติดอายๆอยู่ เลยถ่ายรูปไม่ได้เลย ไม่เหมือนเบลลินี่ รายนี้ดาราหน้ากล้องมากค่ะ เดินเข้ามาหาแทบชนกล้อง เอ๊ะ หรือตาสั้น...


ซักพักโทรศัพท์แม่บอนนี่ก็ดังตรู๊ดดด เจนน่าโทรมาบอกว่าตอนนี้ยังอยู่ในรถ แต่อีกประมาณครึ่งชั่วโมงจะถึงบ้านพ่อทอมที่ Jupiter ซึ่งเท่าๆกับเวลาที่ขับรถขึ้นไปจาก West Palm Beach พอดี ก็เลยเคลื่อนขบวนไปบ้านพ่อทอมกัน ก่อนออกรถก็โทรสั่งมื้อเย็นที่ร้าน Giuseppe's ด้วยค่ะ ไปถึงก็รับได้พอดี อาหารที่สั่งมี Carbonara, Bolognese, Siciliana, Chicken Ravioli Gorgonzola และก็ Ravioli with Tomato Sauce ปรากฏว่า chicken ravioli ที่เดฟเลือกอร่อยสุด อย่างอื่นจืดๆชืดๆไม่ค่อยอร่อยเลย แต่เค้าให้เยอะมากๆ มีเหลือทานเป็นมื้อกลางวันวันรุ่งขึ้นได้อีกมื้อ แถมรสชาติดีขึ้นด้วยแฮะ หม่ำมื้อเย็นเสร็จก็ไม่ได้ทำอะไรมากค่ะเพราะต่างคนต่างก็เหนื่อย พ่อทอมเปิดคาราโอเกะเพลง Copacabana มันส์ดี เลยได้ปาร์ตี้เต้นระบำเบาะๆกันก่อนนอน



เช้าวันเสาร์หายเหนื่อยก็มาสนุกกันต่อค่ะ เจนน่าเอากล่องของที่ระลึกที่สะสมมาตั้งแต่เด็กๆมาคุ้ยเล่น แต่มีบางอย่างที่ระลึกไม่ค่อยออก อ่าว... (-_-")


ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าเดฟแอบไปคุ้ยกล่องตัวเองตอนไหน แต่กลับมาบ้านมีเป๋าเป้เพิ่มมาหนึ่งใบ เปิดมามีลูกเบสบอลพร้อมลายเซ็นต์อยู่สี่ห้าลูก แถมมีลูกไม้รัดขาเจ้าสาวที่เดฟเป็นผู้โชคดีเก็บได้ในวันแต่งงานของมิเชลล์ลูกพี่ลูกน้องด้วยอะ ลืมถามไปว่าเดฟเป็นคนแต่งงานถัดจากมิเชลล์หรือเปล่า อิอิ
น่าแปลกที่โจชัวกับลุงเดฟเข้าขากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ยังกะได้เจอได้เล่นกันทุกวันๆ ท่าทางเด็กวัยนี้จะชอบโดนแหย่โดนแกล้งละมั้ง ศัพท์ยอดฮิตประจำทริปนี้คือคำว่า "air poop" ขรี้ลม... คือตดนั่นเอง ฮ่าฮ่าฮ่า... เดฟก็ดันเอามาสอนโจชัวจนเป็นที่ชื่นชอบมาก ไม่รู้ทอดด์ (พ่อโจชัวกับไมก้า) จะชอบใจด้วยหรือเปล่า แต่ถ้าเล่าให้แม่ติ๋มฟังคงขำกลิ้งชอบใจแน่ๆ ก็เป็นคนบัญญัติศัพท์คำนี้เองนี่นา ใช่มั้ยคะแม่ ฮาฮาฮา... นี่ละค่ะ วิธีสปอยล์เด็กข้ามประเทศโดยคุณยายอินลอว์


ตอนที่ไมก้าเล่นโยนฟุตบอลกับคุณตาคุณยาย เราก็สังเกตุกันว่าท่าทางไมก้าจะโตขึ้นเป็นควอเต้อร์แบ็คชื่อดังแน่ๆ เพราะเห็นตัวเล็กๆยังงี้แต่แรงโยนฟุตบอลดีมากๆ เหลือแต่ฝึกรับลูกแม่นๆ กับต้องอธิบายให้เข้าใจว่าเวลายังไม่โดนแซ็คก็อย่าเพิ่งล้มสิลูก ธ่อ...

ดูท่าโจชัวจะติดใจเพลงโคป้าเมื่อคืน ร้องขอปาร์ตี้เต้นระบำเพลงเมื่อตอนก่อนนอน จังหวะคงมันส์ดีน่ะค่ะเพราะเล่นเพลงอื่นก็ไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ เต้นๆเหนื่อยก็มีพักยกมาเล่นเกมส์ตกปลา ไม่รู้มันยากจริงหรือเป็นเพราะมือกับตาไม่สัมพันธ์กันเอง แต่เล่นกี่ตาก็โดนโจชัวกวาดปลาไปหมดทุกทีสิน่า ฮ่วย...
พอเริ่มเบื่อๆแอร์ (เหอๆ เป็นไปได้) ก็เลยพากันออกไปเล่นนอกบ้านกัน อุณหภูมิฟลอริด้าไม่ต่างกับเท็กซัสเท่าไหร่เลยค่ะ แต่ชื้นกว่าและมีลมเพราะใกล้ทะเล ทำให้ไม่รู้สึกแผดเผาเท่า โจชัวแยกไปล่าปูล่าจิ้งจกกับคุณตา กลัวจิ้งจกอะเลยไม่ไปดีกว่า เลยไปดูไมก้าเล่นน้ำริมแม่น้ำล็อกซาฮัทชี่ที่ไหลผ่านหลังบ้านพ่อทอม ดูเหมือนจะนอกจากจะสนุกว่ายน้ำแล้วก็ยังสนุกกับการสั่งแม่ให้โยนหินแหลมๆใต้น้ำทิ้งไปด้วย อันนี้! ม่าม๊าอันนี้! อันนี้ด้วยค๊ําบบบ!
โปรดติดตามตอนหน้า:
หาดหินน้ำพุกับร้านเจ็ตตี้ส์
Labels: ไปไหนไปกัน





















