ฟลอริด้า '07: ความรักในหอแดง

English

ความเดิมตอนที่แล้ว:
ว่ายน้ำหาดจูปิเต้อร์


ขี้...เกียจ...จัง...เลย... (เหอเหอ ไม่บอกก็รู้)

14 สิงหาคม
ไปจูปิเต้อร์มาก็ตั้งหลายหน ประภาคารสีแดงโด่เด่จะทิ่มตาอยู่แต่ไม่เคยได้ไปปีนซะที (ปีนกระไดข้างในค่ะ ปีนข้างนอกเดี๋ยวตำหนวดมาสอยไป) วันนี้แม่เดฟถามว่าอยากไปไหนก่อนกลับบ้าน (คือแกคงหมดมุข) เลยบอกว่าจะไปไอ้เนี่ยแหละ มารู้ทีหลังว่าที่แม่ไม่เคยพาไปเพราะตัวเองกลัวความสูง แป่ววว... แถมไปถึงแล้วค่อยรู้ว่าเด็กตัวเล็กห้ามขึ้นอีก แป่ววว...

หอแดงนี่เป็นประภาคารคู่บ้านคู่เมืองจูปิเต้อร์มาตั้งแต่ปี 1860 แน่ะค่ะ เก๋ากึ้กขนาดว่าเลนส์ตรงยอดหออันนึงมันโดนพายุเฮอริเคนปี 1928 พัดจนแตกก็ไม่สามารถหามาเปลี่ยนได้ เลยต้องเก็บมาปะติดปะต่อแล้วก็เอาเหล็กมาดามเป็นรูปตัวเอ๊กซ์อยู่อย่างงั้น

คนเฝ้าประภาคารสมัยก่อนก็อาศัยอยู่ในบริเวณด้วย บ้านพักก็ทำเป็นไปรษณีย์ด้วยซะเลย ซึ่งตอนนี้ก็กลายเป็นพิพิธภัณฑ์เล็กๆค่ะ สะสมของเกี่ยวกับชาวอินเดียนแดงท้องถิ่น กับของใช้สมัยที่เคยเป็นไปรษณีย์ เหลือบไปเห็นตู้กับข้าวของนายไปรษณีย์แล้วก็หัวเราะกั้กๆๆ เหมือนที่แม่ใช้เมื่อสามสิบปีที่แล้วเดี๊ยะเลย... ตายล่ะ! เราเองรุ่นดึกดำบรรพ์ขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย

ฮ่วย... ยังขี้เกียจไม่หาย ไม่เล่าและ ให้รูปเล่าต่อละกัน เชิญคลิกโลดค่ะ

ตามหาความรักในหอแดงเสร็จก็ไปหม่ำๆกลางวันที่ร้านดูนด๊อก ง่ายๆเร็วๆแต่ปลาสดอร่อยมากๆ กินจนแทบต้องกลิ้งออกมาขึ้นรถ

จบเลยดีกว่า... ฮ่าๆๆ คิดว่าจบไม่ทันสิ้นปีซะแว้ว